مقام رساندى ، خداوند گفت : اين مرد در گرفتاريها صبر مىكند و به قضاء من راضى مىباشد و از نعمت‌هاى من سپاس مىگويد . 38 - على عليه السّلام در تفسير آيه شريفه « رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ » فرمود : خداوند ذكر را براى روشنائى دل‌ها قرار داد ، دل‌ها بعد از كرى گوش آن را مىشنوند ، و بعد از كورى آن را مشاهده مىكنند ، و بعد از دشمنى از آن اطاعت مىنمايند . خداوند متعال در هر عصر و زمانى همواره افرادى دارد كه از راه فكر و انديشه با آنها مناجات مىكند و بطور پنهانى با اسرار و رموز با آنها سخن مىگويد ، آن جماعت با نورى كه در گوشها و ديده‌ها و دلها مىتابد روشن مىشوند و بيدار مىكردند . آنها با قصص و داستان‌هاى گذشتگان خود را مشغول مىكنند و از ايام اللَّه پند مىگيرند ، آن گروه از مقام و عظمت خداوند مىترسند آنها مانند راه نمايان در كويرها و بيابان‌ها هستند هر كس راه ميانه را در پيش گيرد او را مىستايند و او را به نجات و رهائى مژده مىدهند . هر كس راست و يا چپ را بگيرد او را خدمت مىكنند و از هلاكت مىترسانند ، آنها چراغ فروزان در تاريكيها مىباشند و در شبهات راهنما هستند ، براى ذكر جماعتى هستند كه آن را به جاى دنيا براى خود اختيار كرده‌اند ، هيچ تجارت و كسب و كارى آنها را از ذكر خدا غافل نمىكند . در هنگام زندگى به آن مشغول مىگردند ، و در گوش غافلان حرام‌هاى خدا را مىخوانند و آنها را از كردار زشت باز مىدارند ، آنها مردم را به عدالت دعوت مىكنند و خود هم به آن عمل مىنمايند ، نهى از منكر مىنمايند و خود هم از كار زشت دست مىكشند ، آنها از دنيا بريده‌اند و متوجه آخرت شده‌اند . آنها خود را در آخرت مشاهده مىكنند ، و ما وراء دنيا را مىنگرند ، گويا آنها از اهل برزخ اطلاع دارند و از طول اقامت آنها در آنجا خبر دارند ، آن‌ها به وعده‌هاى قيامت يقين دارند و اسرار آن را براى اهل دنيا بيان مىكنند .